Zaangażowanie się instytucji finansowych w przeciwdziałanie praniu pieniędzy

i ich współpraca z organami ścigania w tym zakresie wymaga stworzenia odpowiednich regulacji na gruncie prawa. Tak więc, obok penalizacji procederu (także odpowiednich przepisów prawa karnego procesowego), wymagane są odpowiednie regulacje prawa finansowego, powołujące środki finansowoprawne przeciwdziałania praniu pieniędzy następuje tym samym „uszczelnienie” systemu wykrywania mechanizmów sprawczych prania pieniędzy na styku prawa finansowego i prawa karnego.

Środki, będące przedmiotem rozważań, określić można zatem jako obowiązki (i uprawnienia) finansowoprawne ujęte w normach prawa finansowego. Kwalifikować je można w zależności od sfery działalności finansowej na: środki podatkowe, dewizowe, bankowe i finansowe podmiotów gospodarczych. Przedmiotem szczegółowej analizy poddane zostaną w tej części pracy bankowe środki przeciwdziałania praniu pieniędzy, określające obowiązki banków. Jednocześnie wskazać należy, że na kształt systemu przeciwdziałania praniu pieniędzy w bankach wpływ mogą mieć finansowoprawne obowiązki (i uprawnienia) dewizowe oraz obowiązki podmiotów gospodarczych. Pominięte zostaną obowiązki o charakterze podatkowym.

Środki przeciwdziałania praniu pieniędzy określone są przez różne akty prawa finansowego. W pierwszej kolejności jest to ustawa Prawo bankowe i wydane na jej podstawie akty wykonawcze. Następnym aktem jest ustawa z 23 grudnia 1988 o działalności gospodarczej i wprowadzone przez nią unormowania w zakresie obrotu bezgotówkowego. Regulacje te mają znaczenie dla systemu przeciwdziałania praniu pieniędzy w bankach poprzez zakres przedmiotowy obowiązków podmiotów gospodarczych ograniczenia gotówkowego trybu rozliczeń – a także określenie uprawnień i związanego z nimi obowiązku banków. Wreszcie trzecią ustawą jest Prawo dewizowe, zawierające także określone środki, mające znaczenie w przeciwdziałaniu praniu pieniędzy.

About The Author

admin

Leave a Reply