PRANIE PIENIĘDZY Z WYKORZYSTANIEM BANKU KORESPONDENTA

W praktyce amerykańskich organów ścigania odnotowano sposób prania pieniędzy, w którym wykorzystano firmę transportową i jej usługi w zakresie fizycznego przewiezienia gotówki. W technice tej, dotyczącej znacznych kwot wielokrotnie przekraczających limit obligujący do rejestracji, „pracze” wchodzili w porozumienie z pracownikami banku respondenta. W dalszej kolejności następował przewóz gotówki z podmiotu gospodarczego, np. dużej hurtowni (do dochodów której dołączano brudne pieniądze), do banku korespondenta. Tam dokonywano zapisu na konto banku respondenta i informowano ten bank o odpowiednim księgowaniu. Na zakończenie bank respondent dokonywał wpisu na konto podmiotu gospodarczego wykorzystywanego do celów prania (zob. rys. 7)

PRANIE PIENIĘDZY Z WYKORZYSTANIEM ELEKTRONICZNYCH PRZELEWÓW FUNDUSZY. Sprawa SONAL dotyczyła prania pieniędzy poprzez banki Miami. W ciągu 8 miesięcy 1981 roku Victor Eisenstein i 40 kurierów zdeponowało w kilku bankach 242 min dolarów, skąd zostały one przemieszczone za

pomocą systemu elektronicznych transferów funduszy do banków zagranicznych w ciągu kilku dni po zdeponowaniu. Sprawa Arturo Fernandeza i Isaaca Kattana dotyczyła prania pieniędzy poprzez banki na Florydzie. W 1979 roku organizacja przestępcza po umiejscowieniu 32 min dolarów w instytucjach bankowych dokonała warstwowania poprzez elektroniczne przelewy funduszy do innych banków w południowych stanach i Nowym Jorku, a także do banków zagranicznych.

About The Author

admin

Leave a Reply