1
1
2
2
3
3
4
4
5
5
 

Rachunek zastrzeżony

rachunku zastrzeżonego i rachunku zagranicznego wolnego. W ich sprawie bowiem ustawa nie przewidziała wydania odrębnego zarządzenia. Niemniej, z uwagi na specyfikę tych rachunków (w tym możliwości nadużyć), potrzebne byłoby pewne ujednolicenie rozwiązań.

I® Ustawa Prawo dewizowe oraz wydane na jej podstawie zarządzenie ministra finansów z 16 stycznia 1996 w sprawie ogólnych zezwoleń dewizowych określają takie zasady transferu i przekazu za granicę wartości dewizowych, które umożliwiają wykonywanie czynności identyfikacyjnych i rejestracyjnych przez banki.

Zawiadomienia urzędu skarbowego

zawiadomienia urzędu skarbowego, właściwego ze względu na podatek dochodowy, o posiadaniu rachunku bankowego, z podaniem danych dotyczących banku i numeru rachunku, a w razie posiadania więcej niż jednego rachunku wskazanie jednego z nich jako rachunku bieżącego i zawiadomienia o tym banku, w którym ten rachunek jest otwarty, oraz właściwego urzędu skarbowego zawiadamiając urząd skarbowy, należy podać nazwę

Pierwsze stadium prania pieniędzy

adekwatny do stosowanej w pierwszym stadium prania pieniędzy jednakże w fazie warstwowania następuje zwiększenie częstotliwości takiej zamiany. Często stosowaną techniką prania pieniędzy w stadium warstwowania jest zakładanie wymienionych już wcześniej tzw. „przedsiębiorstw przykrywek” i wykorzystywanie ich rachunków bankowych do realizacji transakcji bezgotówkowych. Podmioty te istnieją w zasadzie na papierze. Nie prowadzą one rzeczywistej działalności gospodarczej (np. w przeciwieństwie do tzw. spółek „szyldów”). Taka spółka jest wykorzystywana do zamaskowania przemieszczeń nielegalnych pieniędzy. „Przedsiębiorstwa przykrywki” (najczęściej są to spółki) umożliwiają korzystanie z tajemnicy handlowej. Ich prawdziwi właściciele ukrywają się za reprezentującymi ich tylko nominalnie udziałowcami i członkami zarządu. Spółki takie tworzone są szybko, a do celów warstwowania mogą być wykorzystywane wielokrotnie.

Kategorie banków

El kategoriami banków i ich oddziałów wykorzystywanych do działań przestępczych E3 krajami pochodzenia klientów wykorzystujących działalność banków do celów procederu

H kierunkami przepływu brudnego kapitału S sposobami omijania bankowych procedur prudencyjnych U nadużywanymi do celów prania pieniędzy technikami informatycznymi itp.

Informacje dotyczące ujawnionych przypadków prania pieniędzy gromadzone są na świecie przez organy ścigania lub wyodrębnione instytucje, w ich rozszerzaniu i uzupełnianiu uczestniczą także instytucje finansowe. Tworzą one bazy danych o przypadkach prania pieniędzy. Stanowią podstawowe zbiory danych umożliwiające tworzenie opisów poszczególnych sposobów prania pieniędzy w trójstadialnym schemacie procederu, ich modyfikację i aktualizację przede wszystkim jednak stanowią jedno z podstawowych narzędzi w zakresie zabezpieczania instytucji finansowych przed wykorzystywaniem ich działalności do celów przestępczych. Nie oznacza to, że wyłącznie znajomość ujawnionych przypadków uchronić może pracowników bankowych przed kontaktami z „pra czarni” albo ułatwić podejmowanie współpracy z organami ścigania. Przestępcy zmieniać mogą bowiem modus operandi albo przeobrażać je w laki sposób, że rozpoznanie stanie się utrudnione bądź niemożliwe. Niemniej znajomość ujawnionych przypadków, a przede wszystkim możliwości sprawnego wykorzystania baz danych, obejmujących te przypadki, stanowią podstawowy element skutecznych działań profilaktycznych pracowników bankowych. Ważne jest także, aby krajowe bazy danych wykorzystywane mogły być w szerszej skali z uwagi na umiędzynarodawianie się procederu. Poniżej zaprezentowane zostaną, w możliwie przystępny sp

Odpowiedzialność porządkowa dla pracownika bankowego

Istotną zmianą w stosunku do przepisów z 1992 roku jest wprowadzenie odpowiedzialności porządkowej dla pracownika bankowego, który wbrew swoim obowiązkom nie zawiadamia o okolicznościach związanych z wykorzystaniem działalności bankowej do celów prania pieniędzy’ albo nie przestrzega zasad dotyczących prowadzenia rejestru wpłat gotówkowych powyżej określonej kwoty oraz danych o osobach dokonujących wpłaty i na których rzecz wpłata została dokonana (art. 107).

Komisja Nadzoru Bankowego

Komisja Nadzoru Bankowego ma w drodze uchwały ustalić zasady identyfikacji i warunki prowadzenia rejestru wpłat gotówkowych powyżej określonej kwoty oraz rejestru danych o osobach dokonujących wpłaty i na których rzecz wpłata została dokonana. Ma ona zastąpić w założeniach ustawodawcy zarządzenie nr 16/92, które obowiązywać będzie do 30 czerwca 1998 r. Rozstrzygnięcia jednak wymagać będą wcześniej dwie kwestie.