1
1
2
2
3
3
4
4
5
5
 

Możliwości zgromadzenia maksymalnie dużej liczby dokumentów

możliwości zgromadzenia maksymalnie dużej liczby dokumentów stanowiących źródło dowodowe w jednym postępowaniu karnym oraz maksymalnie dużej ilości informacji o kliencie,

użyteczności procedury rejestrowania dla potrzeb analizy dokonywanej przez odpowiedzialnych pracowników bankowych, form rejestrowania danych,

sposobu mierzenia okresu przechowywania rejestrów i dokumentów bankowych. Rozstrzygnięcia w tych sprawach wydają się być jednak bardzo ważne. Analiza rozwiązań rzadziej pojawiających się w programach stanowić może podstawę dla pracowników bankowych odpowiednich komórek wyboru optymalnego zakresu dotyczącego rejestrowania danych.

Programy wewnątrzbankowe

Jedną z najgroźniejszych grup przestępczych w Ameryce Północnej w latach 80. była grupa amerykańskomeksykańska Jose QuinteroPay ana, przemycająca narkotyki z Meksyku do Stanów Zjadnoczonych. Ich odbiorcą była grupa Juana Franka Garcii, jednego z najniebezpieczniejszych przestępców w USA poszukiwanego jeszcze w latach 90. przez FBI. Zajmowała się ona rozprowadzaniem narkotyków w całych Stanach Zjednoczonych. Do dystrybucji używano cystern, samolotów i ciągników siodłowych. Rocznie obie grupy przestępcze dokonywały przemytu, a następnie sprzedaży ponad 30 ton narkotyków.

Sposoby prania pieniędzy w fazie integracji

Po skutecznym warstwowaniu brudnych pieniędzy, najczęściej z wykorzystaniem różnorodnych technik, osoba legalizująca dochody z działalności przestępczej musi znaleźć legalne uzasadnienie faktu posiadania majątku. Do tego celu stosuje różne techniki integracyjne.

H Najczęściej stosowane są transakcje kupnasprzedaży środków trwałych, np. samochodów, jachtów, samolotów, śmigłowców, antyków, nieruchomości. Dla przykładu nieruchomość może być zakupiona przez podstawioną firmę za brudne pieniądze. Następnie jest ona sprzedana, a dochody stają się legalnymi funduszami, uzyskanymi z jej sprzedaży. Może być też tak, że „pracz” kupując za nielegalne dochody np. jacht, deklaruje cenę znacznie niższą od rzeczywistej wartości. Różnicę wypłaca sprzedającemu w gotówce (tzw. transakcja „pod stołem”). Następnie może odsprzedać jacht, pobierając cenę równą jego rzeczywistej wartości. Uzasadnia w len sposób swoje dochody fikcyjnym zyskiem. Wielokrotnie jest tak, że „pracz” współpracuje np. z dealerem samochodów czy też z biurem nieruchomości właściciele tych podmiotów pośredniczących mogą być opłacani przez organizacje przestępcze. Sprawcy wykorzystywać mogą je do bardzo wielu transakcji. Przedmioty przez nich nabywane mogą być używane także do prowadzenia przestępczej działalności, jako środki transportu, pomieszczenia do produkcji narkotyków, mieszkania dla członków grupy przestępczej itp.

Zasady kontroli wewnętrznej realizacji programów

Potrzebę kontroli wewnętrznej realizacji programów określa zaledwie 8 spośród 30 programów poddanych analizie. Obok koordynacji jest to następne zagadnienie techniczne nie określone w zarządzeniu 16/92 i najprawdopodobniej dlatego nie scharakteryzowane w programach. Tymczasem, obowiązki w zakresie przeciwdziałania procederowi, lak jak inne nakładane przez przepisy wykonawcze prezesa NBP i przepisy wewnętrzne banków, wymagają prócz kontroli zewnętrznej także nadzoru i kontroli ze strony kierownictwa banku (zarządu i rady nadzorczej).

Różnice merytryczne w programach banku

Obok wskazanych różnic merytorycznych dotyczących zasad identyfikacji klientów podkreślić należy także, że programy zawierają (bądź nie zawierają wcale) odmienne rozwiązania dotyczące technicznej strony przebiegu odpowiednich procedur. Rozwiązania te mają znaczenie dla skuteczności identyfikacji, a także dla percepcji problematyki prania pieniędzy wśród klientów bankowych. Wskazać należy na najczęściej pojawiające się wymogi dotyczące tej kwestii i proponować je do powszechnego wykorzystania we wszystkich programach. Są to:

Podstawy i okoliczności zawiadomienia

Podstawy i okoliczności zawiadomienia. Podstawa określona jest w Prawie bankowym i w kodeksie postępowania karnego. Przestępstwo, którego dotyczyć ma zawiadomienie, spenalizowane jest w art. 5 ustawy

ochronie obrotu gospodarczego (od 1 września 1998 r. w art. 299 k.k.) tam też określone są ustawowe znamiona czynu, które muszą być wypełnione, aby zawiadomienie mogło nastąpić. Podjęcie decyzji o zawiadomieniu poprzedzone powinno być konsultacją osób odpowiedzialnych za zawiadomienie z kompetentnymi komórkami organizacyjnymi lub osobami (np. radcą prawnym). Nie powinna ona być powtórną analizą rejestrów