Licencjonowanie działalności bankowej

Jedną z norm bezpiecznego funkcjonowania banków, którą traktować można jako istotny środek przeciwdziałania praniu pieniędzy, jest norma dotycząca licencjonowania banków. Jej znaczenie w tym zakresie wiąże się przede wszystkim z istnieniem mechanizmów, które pozwalają na kontrolę pochodzenia kapitałów wykorzystywanych do tworzenia banków, a także wszechstronną analizę wiarygodności założycieli banków oraz ewentualnego kierownictwa. Stosowanie prawnych warunków w zakresie licencjonowania działalności bankowej ma zatem znaczenie na etapie, w którym podmiotowość prawna banku jeszcze nie istnieje. Jednocześnie wskazać należy, że prewencyjne działanie Komisji Nadzoru Bankowego, które opiera się na lej normie, stwarzać może podstawę do skutecznej realizacji obowiązków prawnofinansowych, wynikających z prawa bankowego. Stwierdzić więc można, że tworzenie w danym systemie bankowym odpowiednich warunków licencjonowania jest bezwarunkowo konieczne dla kształtowania właściwych postaw kierownictwa i zasad postępowania banków w zakresie ich udziału w przeciwdziałaniu praniu pieniędzy.

W początkowym etapie transformacji systemowej (w okresie po uchwaleniu ustawy Prawo bankowe lata 19891991) stosowanie liberalnej polityki licencjonowania było traktowane jako jeden z podstawowych elementów pobudzania konkurencji między poszczególnymi podmiotami polskiego systemu bankowego. W latach następnych okazało się, że wiele z nowo powstałych banków nie działa prawidłowo z różnych przyczyn, do których zaliczyć można m.in.: zbyt niski kapitał własny, brak profesjonalizmu przedstawicieli zarządów banków, podejmowanie nadmiernego ryzyka, działania na szkodę banków itp. Czynniki te stanowiły podstawę do zmian zasad dotyczących licencjonowania działalności bankowej w latach 19921997.

Rozwiązania w zakresie licencjonowania banków uznać można w obecnym kształcie za najbardziej zbliżone do systemu normatywnego obowiązującego w Unii Europejskiej. Zawarte są one w rozdziale II, część D ustawy z 29 sierpnia 1997 Prawo bankowe. Wprowadza ona po raz pierwszy dwie kategorie zezwoleń dotyczących działalności bankowej: licencję na utworzenie banku oraz drugą

na rozpoczęcie działalności. Zasada dwustopniowego licencjonowania działalności bankowej związana jest z niedopuszczeniem do podejmowania działalności przez banki, które nie zgromadziły całego kapitału i nie dopełniły koniecznych czynności, poprzedzających rozpoczęcie działalności.

About The Author

admin

Leave a Reply