Inne środki ffinansowoprawne

Do historii przeszła już grupa przestępcza Maurica „Peanuta” Kinga, która opracowała niejako standardowy model prania pieniędzy, osiąganych z ulicznej sprzedaży narkotyków. Grupa ta, licząca 20 osób, rozprowadzała heroinę w dużych ilościach na ulicach Baltimore w latach 80. Jednocześnie M. King prowadził działalność gospodarczą polegającą na sprzedaży lodów. Działalność ta wykorzystywana była zresztą do sprzedaży narkotyków.

King stosował równolegle dwie techniki prania pieniędzy. Pierwsza polegała na fizycznym przewożeniu brudnej gotówki do kasyn Atlantic City, gdzie była wymieniana na czeki gotówkowe przy jednoczesnym pozorowaniu legalnych wygranych. Następnie czeki te M. King wykorzystywał do otwierania rachunków inwestycyjnych w biurze maklerskim w jednym z banków w Baltimore, na którym dokonywał operacji finansowych związanych z grą na giełdzie.

Drugi sposób prania pieniędzy, pochodzących ze sprzedaży heroiny, związany był z prowadzoną działalnością gospodarczą. Otóż wspólnie z jednym z dealerów narkotykowych M. King zakupił za brudne pieniądze dwa sklepy spożywcze, które wykorzystywane miały być do mieszania nielegalnych środków pieniężnych z utargiem. Sklepy wymagały remontu i dlatego M. King wynajął firmę budowlaną, która wystawiała faktury na znacznie zawyżone kwoty. Właściciele sklepów dokonywali płatności brudnymi pieniędzmi w kwotach rzeczywistych kosztów z uwzględnieniem rozliczeń podatkowych wynajętej firmy budowlanej, co powodowało, że nadwyżkę mogli określać jako legalne fundusze.

Organizacja procederu przez M. Kinga charakterystyczna jest dla niewielkich grup przestępczych, które wykorzystując własnych członków, dokonują prania pieniędzy z użyciem kilku prostych transakcji. W związku z tym mogą być także łatwo rozpoznawalne np. przez pracowników bankowych.

About The Author

admin

Leave a Reply